Harmen Visser
25-11-1894 – 16-4-1945
Harmen Visser was marechaussee op Urk, later in Vollenhove.
Hij werd een leider van het verzet.
De bevrijding van Vollenhove was op 15 april 1945
Harmen Visser viert het feest en helpt de Canadezen met de verdere opmars.
Op 16 april komt hij daarbij om het leven.
Op 17 april vind de machtsoverdracht plaats in de Noordoostpolder
Rob Bredewout
Geboorte en vroege jaren
Harmen Visser werd op 25 november 1894 geboren in Skarl, een dorpje bij Stavoren in Friesland. Zijn leven stond later in het teken van moed en opoffering tijdens de Tweede Wereldoorlog. Als opperwachtmeester der politie in Vollenhove sloot hij zich aan bij het Nederlandse verzet en werd een centrale figuur in de strijd tegen de Duitse bezetter.
Rol in het verzet
Visser, ook bekend onder zijn verzetsnaam ‘Oom Willem’, was actief lid van de knokploeg Vollenhove-Sint Jansklooster. Hij diende bovendien als plaatselijk commandant van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten. Zijn leiderschap en vastberadenheid maakten hem een belangrijk persoon in de verzetsbeweging.
De laatste dagen van Harmen Visser
Bevrijding en Duitse tegenstand
In april 1945 naderde de bevrijding van Nederland. Op 14 april bliezen de Duitsers strategische bruggen op, waaronder die naar de Kuinderpolder en bij Schoterzijl. Dit moest de opmars van de geallieerden vertragen. Ondanks deze tegenslagen bevrijdden Canadese troepen Kuinre, maar in de omgeving van Slijkenburg bleken nog Duitse soldaten en Nederlandse SS’ers actief.
De fatale missie
In overleg met de Canadezen werd besloten om op te rukken naar Slijkenburg. Op maandagochtend 16 april 1945 leidde Harmen Visser de colonne. Voorop reed een brenguncarrier, gevolgd door Visser op zijn motor. Toen de colonne stopte, kwam Visser met zijn motor ten val. Hij zocht dekking, maar werd later tijdens een poging om zijn motor te bereiken dodelijk beschoten. Zijn stoffelijk overschot werd door de Duitsers gedwongen in de berm begraven. Pas een dag later konden zijn medestrijders zijn lichaam overbrengen naar Kuinre.
Eerbetoon en herinnering
Begrafenis en herbegraving
Harmen Visser kreeg een indrukwekkende begrafenis in Vollenhove op 21 april 1945, onder grote belangstelling. Later, op 20 december 1945, werd hij herbegraven in Oudemirdum, waar hij zijn laatste rustplaats vond.
Monumenten en herdenkingen
Op de plek waar Visser sneuvelde, werd een wit houten kruis geplaatst. In 1992 werd dit vervangen door een granieten kruis. Dit monument wordt jaarlijks herdacht door de leerlingen van de Wethouder A. Heidaschool in Munnekeburen.
Zijn naam leeft voort op verschillende locaties:
- Harmen Visserplein in Emmeloord**: Geopend op 17 april 1946, precies een jaar na de bevrijding van de Noordoostpolder.
- Harmen Visserplein in Vollenhove**: In 2005 werd het plein voor de Mariakerk naar hem vernoemd.
Bij het gedenkteken aan de Zeedijk tussen Schoterzijl en Slijkenburg vindt elk jaar een herdenking plaats. Deze blijvende herinnering benadrukt de belangrijke rol die Visser speelde in de bevrijding van Nederland.
Harmen Visser blijft een inspirerend voorbeeld van moed en opoffering. Zijn bijdrage aan het verzet en de uiteindelijke bevrijding van Nederland wordt nog altijd geëerd. Dankzij monumenten, herdenkingen en vernoemingen blijft zijn naam voortleven, zodat toekomstige generaties hem niet vergeten.
Door de heer Henk van Heerde uit Vollenhove is een uitgebreid verhaal gemaakt over de juiste toedracht.