Polderfontein
De Deel
San Marcoplein
Architect Cees Pouderoyen (1912-1993) wilde van De Deel een soort San Marcoplein maken.
Het plein werd echter het grijze middelpunt van Emmeloord. Een saai en mistroostig bakstenen parkeerterrein. Dat kwam ook omdat het nieuwe gemeentehuis en politiebureau toch niet op De Deel kwamen.
En dat saaie plein is lang, heel lang saai gebleven.
Tot 2020 – zo’n zeventig jaar later.
In 2016 begon de gemeente een onderzoek onder de bevolking. Het open planproces.
Er kwam bovenal naar voren dat het een stuk gezelliger moest worden.
Prachtige plaatjes zijn getoond maar er kwam niet zoveel van terecht.
Toch is veel van de ideeën van architect Benno Strootman uit Amsterdam blijven hangen. ‘Hij luisterde naar de bevolking en presenteerde een paar scenario’s voor een gezellig plein. ‘Bij de gemeente kwam een nieuwe projectleider’, zegt Verhage. ‘Deze projectleider had maar één doel: De Deel en het centrum van Emmeloord een modern gezicht geven. Hij wil resultaten zien. Dat is even wennen, maar als er echt iets moet gebeuren dan heb je zo’n duwer nodig.’
Projectleider civiele techniek van de gemeente Noordoostpolder Johan Verhage kijkt voldaan uit over de vernieuwde De Deel en zijn fontein – zijn laatste klus. ‘Het heeft vijftig jaar geduurd.’
De fontein op het plein is een afscheidscadeau van Verhage.
Op de dag van zijn afscheid, 3 september 2020 , na 50 jaar bij de gemeente te hebben gewerkt, wordt de fontein officieel in werking gesteld .
De afscheid nemende Johan Verhage op de Noordoostpolder fontein op de Deel in Emmeloord. Het gat voor hem is van zijn woonplaats Marknesse NDC/Cees Walinga – DeNoordoostpolder.nl
‘De fontein is een idee van mij. Ik wilde de Noordoostpolder als basis nemen. De dorpen hebben vaak het idee gehad dat ze er niet bij horen, maar hier in de fontein op de Deel komt alles samen.’
Fonteintechniek Gruppen B.V heeft de techniek gerealiseerd.
De fontein heeft meer dan 30 spuiters.
De marmeren tegels komen uit China.
Onder de Noordoostpolder (zuidzijde) zien we verzonken tussen de straatklinkers een drietal RVS plaquettes. Bewoning – Ontginning en Urk
Het getekende Poldertorentje en ook het verkavelings-plaatje op deze plaquettes komen trouwens van mijn website emmeloord.info (een zondagsmiddagje huisvlijt)
Johan Verhage tekenaar bij de gemeente is de ontwerper.
Commotie
De fontein heeft drie afvoerputjes. Het water moet nu eenmaal rondgepompt worden.
Eén daarvan ligt precies op de plek van Urk. En u raadt het al.
‘Is Urk het afvoerputje van de Polder ? ‘
Het maakt bij sommigen veel frustratie los.
Na de inpoldering en ontginning van de Noordoostpolder (1942-1948) is de houding richting Urk inderdaad schandalig negatief geweest.
“Willem” in Het Urkerland reageerde bijzonder dramatisch: “Dat doet zeer! Zoveel decennia na het inpolderingstrauma komt al die pijn weer in volle hevigheid terug. Net nu we ons weer openstelden voor verzoeningsgesprekken. Net nu we bezig waren met het hernieuwd vertrouwen stellen in de autoriteiten. Juist op dat moment doet het poldermonster haar masker af: we zijn voor hen niet meer dan een afzichtelijk afvoerputje.”
De satirische Facebookpagina ‘Urkers be like’ had overigens een leuk idee om de plek van Urk in de Polderfontein te markeren. Het aanbieden van een kunstwerk van een parel in een schelp moet ‘het mislukte kunstwerk’ in Emmeloord maar gaan opknappen.
Wie overigens goed kijkt ziet dat de fontein drie afvoerputjes heeft op de eindpunten van de vaarten. Daar waar de gemalen Buma, Vissering en Smeenge het water uit de Noordoostpolder pompt. En dat is natuurlijk nabij Lemmer, Urk en Kraggenburg/Vollenhove.
Het kan inderdaad wat ongelukkig opgevat worden, maar het is duidelijk dat zonder deze drie afvoerputjes de Noordoostpolder in een paar maanden van de kaart verdwenen zou zijn. We kunnen niet zonder elkaar.
