Lelijkstad

Toen de Noordoostpolder op de tekentafel lag,
net voor de Tweede Wereldoorlog,
waren in Nederland twee architectuurstromingen actueel.
We stonden eigenlijk op een kantelpunt:

Het traditionalisme
Plattelandsarchitectuur. Huizen van baksteen met rode dakpannen. Niet zo spannend.
Maar een groot voorvechter was Granpré Molière, hoogleraar in Delft.
Een stroming binnen dit traditionalisme was de Delftse School.
De Noordoostpolder, Nagele uitgezonderd, is consequent gebouwd volgens deze behoudende stijl.
Het nieuwe bouwen
is een verzamelnaam voor verschillende moderne bouwstijlen en radicale vernieuwingen. Veel glas, staal en beton. Lelystad.

Emmeloord was daar nog niet aan toe. De keuze viel dus op het traditionele bouwen.

Jammer ? In zekere zin misschien wel.

In Lelystad hebben ze wel de stap gezet naar het moderne bouwen.
Vol verwachting stroomden in 1967 duizenden polderpioniers naar de nieuwe stad,
Wat het toonbeeld van de moderne stedenbouw moest worden werd een broedplaats voor architecten en creatieve geesten.
Ze experimenteerden erop los.
En dat heeft niet zo goed uitgepakt.
Daar is de Noordoostpolder voor behoed !

Daarnaast was de toelatingseis zoals die voor de Noordoostpolder gold, losgelaten, waardoor veel gajes uit het Westen naar Lelystad verhuisde.