Zeeasterstraat

Deze door de Directie ontworpen arbeiderswoningen behoren tot de eerst gebouwde huizen in de Noordoostpolder.
Ze verrezen al tijdens de oorlog in 1943 – 1944. Hierdoor is de omvang van de woningen bescheiden. Van de bezetter mocht immers niet groter worden gebouwd.
De detaillering is in vergelijking met later gebouwde woningen echter rijk te noemen. Met verschillende metselverbanden en siermetselwerk zijn verdienstelijke gevels tot stand gekomen.
Helaas zijn de karakteristieke, licht gespitste dakkapellen in de loop der jaren vaak vervangen.

---

---

---

Rietstraat

straatbeeld & geschiedenis

Met de bouw van de eerste woningen in Emmeloord wordt al vlak na het droogvallen van de polder begonnen. Hoe pril alles was, wordt weerspiegeld in de naamgeving. Het gaat om de woningblokken aan de straten die aanvankelijk eenvoudigweg werden aangeduid als de Middenstraat, de Zuidstraat, de Weststraat en de Ooststraat; Emmeloord werd toen nog Dorp A genoemd. Later kregen ze de namen Rietstraat, Zeeasterstraat, Zeebiesstraat en Espelerlaan – naar het onkruid dat volop groeide op de voormalige zeebodem.
De hoofdstructuur van de buurt is de oorspronkelijke verkaveling en hiërarchische opbouw van de stad. De woonstraten Rietstraat, Zeebiesstraat en Duizendknoopstraat zijn noord-zuid gericht. De bredere ontsluitingsweg, de Moerasandijviestraat, loopt oost-west.
Hierlangs liggen kleine winkels en voorzieningen.

De Rietstraat begint aan het Harmen Visserplein.
Op deze ansicht is te zien dat dat plein daarvoor de naam Knipmeyerplein droeg.

De eerste woningen aan de Rietstraat waren bestemd voor leidinggevend personeel van de Directie Wieringermeer en winkeliers. Eind 1943 werd de eerste sleutel overhandigd aan de bewoners van de Middenstraat / Rietstraat 2. Andere inwoners moesten vooralsnog zelf
voor onderdak zorgen en vonden die bijvoorbeeld in woonarken langs de Espelervaart en Urkervaart. Tijdelijke huisvesting boden ook de arbeiderskampen, de keten en houten huizen in het zogenoemde Tuindorp.

Na de Rietstraat volgden de (arbeiders)woningen aan de Zuidstraat / Zeeasterstraat en de Weststraat/ Zeebiesstraat in 1944. Door de oorlog was er nog steeds sprake van materiaalschaarste. Ook deze woningen kregen daarom één bouwlaag onder een kap voorzien van een dakkapel en decoratief metselwerk. Vervolgens werd de Ooststraat (later Lischdoddenstraat, nu Espelerlaan) bebouwd. De huizen hier waren bestemd voor ingenieurs, groter van opzet en beduidend chiquer in uitwerking. Vanaf 1955 kwamen de woningen in de
Duizendknoopstraat tot stand.

Rietstraat

De eerste woningen aan de Rietstraat waren bescheiden woningen, smal en ondiep, traditioneel vormgegeven in de stijl van de Delftse School. Ze werden gebouwd als (arbeiders)woningen in opdracht van de Directie van de Wieringermeer, afdeling Noordoostpolderwerken. Voor het ontwerp en de constructie van de woningen was de Bouwkundige Afdeling van de dienst verantwoordelijk. Op de bouwtekeningen is te zien dat er meerdere typen woningen ontwikkeld waren, van A tot en met G.

In de Rietstraat treffen we type A aan de ene zijde van de straat en type B aan de andere zijde.
Type F en G zijn eindwoningen op de hoeken met de Moerasandijviestraat.
Woningen van type A werden ook gebouwd in de Zeebiesstraat.

De woningen in de Rietstraat staan in een rooilijn en zijn opgeknipt in verschillende blokken van wisselende omvang. Tussen de blokken waren doorgangen naar het achtergebied. De woningen hebben een kleine voortuin en diepe achtertuinen. De straat werd aanvankelijk op de middenas gescheiden door een groenstrook beplant met bomen. In de Zeebiesstraat staan drie blokken van zes woningen in een rooilijn. De woningen hebben diepe tuinen aan de voorzijde en zicht op de brede groenstrook langs de Espelervaart.

Woningen type A

De woningen zijn opgetrokken over een bouwlaag onder een zadeldak. Er is gebruik gemaakt van traditionele materialen als baksteen, hout, gebakken pannen.
De gevels en schoorstenen werden op verschillende plaatsen voorzien van decoratief metselwerk. De woningen van het type A hadden behalve de woonkamer en keuken ook een slaapkamer op de begane grond; op de verdieping, de vliering, was een grotere slaapkamer aan de voorzijde en twee kleinere aan de achterzijde.
De woningen hadden geen badkamer.
Onder de trap was een kelder. Zowel voor als achter was centraal in het dakvlak eenzelfde maat en model dakkapel geplaatst met een karakteristieke puntig vormgegeven daklijst.
Achter de woningen lagen diepe achtertuinen, te gebruiken als moestuin en voor het bleken en ophangen van de was. Op de erfgrens waren telkens twee schuurtjes achter elkaar geplaatst met ingebouwd kolenhok. De erfscheidingen bestonden uit houten paaltjes met draad. Later werden er hagen aangeplant.

Woningen type B

De woningen van het type B waren iets groter en telden een oppervlakte van 43 m2. Ze hadden een vergelijkbare opzet en uitwerking als type A, maar een andere indeling en op onderdelen een andere detaillering. Hier was de slaapkamer op de begane grond aan de voorzijde geplaatst en de woonkamer aan de achterzijde. In het voordakvlak zat een kleine dakkapel met houten klauwstukken voor de grotere slaapkamer, in het achterdakvlak voorzag een grotere dakkapel met fronton de twee kleinere slaapkamers van licht en lucht.
Ook hier de dubbele schuurtjes, waarin basaltine tegels, hetzelfde materiaal dat ook voor de buitenruimte tussen woning en schuur was toegepast.
De tekening geeft verder informatie over de opbouw van de houten sporenkap met onder meer de vooral na de oorlog veel toegepaste asbestplaat, de schoorsteen met verschillende rookkanalen. . Op de verdieping twee kleine, licht getoogde vensters met een eveneens getoogde dubbele gemetselde strek; dit zijn achterover vallende raampjes.
De zijgevel is voorzien van vlechtwerk.

Latere wijzigingen

In 1979 werd door woningbouwvereniging ‘Noordoostpolder’ een renovatieplan voor 98 woningen aan de Rietstraat en Zeebiesstraat opgesteld. Voorafgaand had de woningbouwvereniging met de bewoners gesproken en hun wensen geïnventariseerd. Bij de renovatie werden onmiskenbaar goten, dakkapellen en buitenkozijnen aangepakt, waardoor aanzicht en uitstraling van de woningen behoorlijk zou wijzigen. Door een aanbouw aan de achterzijde (een uitdrukkelijke wens van de bewoners) werden de woningen vergroot en verbonden met de schuur. In deze aanbouw kwam voor de eengezinswoningen de keuken, de oude keuken werd bijkeuken; op de verdieping kwam een badkamer in de plaats van een slaapkamer. De individuele dakkapellen aan de achterzijde verdwenen en veranderden in een over de woningen doorlopende exemplaar.
In de Zeebiesstraat werd een deel van de woningen geschikt gemaakt als bejaardenwoning door de aanbouw te gebruiken als slaapkamer.

Bron: Rietstraat en omgeving Emmeloord – Cultuurhistorische waardestelling – Zwolle, december 2021 – Het Oversticht

---

---

---

---

---

---

---

De Beurs

Nog voordat ’t Voorhuys in 1953 uitgroeide tot zoals wij het nu kennen, liet de Directie van de Wieringermeer in 1948 al een houten ontmoetingsgebouw neerzetten aan De Deel. Het gebouw bood onderdak aan een café-restaurant met terras én een grote zaal met toneelpodium, bedoeld als plek waar bewoners en bezoekers elkaar konden ontmoeten.

Op 9 februari 1949 werd het centrum officieel geopend. Het eenvoudige houten pand deed qua uitstraling denken aan de kantines van de arbeiderskampen uit die tijd, opgetrokken uit bruin geschilderde liggende planken.
Ook lijkt het wat op de beroemde Belgische barak, waarover later meer.

Twee dagen na de opening maakte fotograaf Jaap Potuyt, werkzaam voor de Directie van de Wieringermeer, een serie foto’s van zowel het interieur als het exterieur. Op één van die beelden staat een netjes geklede ober achter de bar afgebeeld. Samen met de bloempotten en felicitatiekaartjes vormde hij waarschijnlijk nog een stille herinnering aan de feestelijke ingebruikname.

De naam van het gebouw werd ‘De Beurs’, vermoedelijk vanwege de landbouwbeurs die er elke donderdagochtend plaatsvond. In de grote zaal, waar naar verluidt zo’n zevenhonderd mensen terechtkonden, kwam het culturele leven van Emmeloord langzaam op gang. Er werden filmvoorstellingen gehouden en regelmatig vonden er toneelstukken, dansavonden en cabaretoptredens plaats.

Ook voor bezoekers van buiten de polder kreeg De Beurs een belangrijke functie. Mensen die hoopten in aanmerking te komen voor een pachtboerderij verzamelden zich hier voorafgaand aan excursies door de Noordoostpolder, georganiseerd door de Directie van de Wieringermeer. Tijdens een werkbezoek aan de polder op 13 juli 1951 lunchten zelfs koningin Juliana en prins Bernhard in het café-restaurant.

Op de historische foto’s is bovendien te zien dat boven de bar een opvallende wanddecoratie hing. Daarop stonden onder meer een rupstrekker met ploeg en een wieltrekker met maaimachine afgebeeld. Op de achtergrond zijn een kanaal en twee hijskranen zichtbaar, waarschijnlijk bedoeld als verwijzing naar de aanleg van de polder.

Wie de maker van deze decoratie precies was, blijft onzeker. Op het eerste gezicht doet het werk denken aan de tekeningen die illustrator Henk Rotgans tussen 1943 en 1945 in de Noordoostpolder vervaardigde. Toch bestaat ook de mogelijkheid dat mevrouw De Boer-Rijkmans verantwoordelijk was voor het ontwerp. Van haar is bekend dat zij de decoraties ontwierp en uitvoerde die naast het toneelpodium in de grote zaal waren aangebracht.

Emmeloord is bedacht, ontworpen en getekend op de tekentafel.
In de twintigste eeuw. Eind jaren ’30. begin jaren ’40.
Een heel interessante tijd.
Een prachtig ontwerpplan lag op de tafel, maar er veranderde in die jaren opeens heel veel in een razend korte tijd.
Door een snel veranderende wereld werden onze plannen binnen enkele jaren links en recht ingehaald.

• Met de komst van de Amerikaanse maaidorser of combine werd er niet meer gedorst in die hoge Schokbetonschuren.
• Door de verzuiling werd een streep gezet door ons bedachte openbare onderwijsplan. Niet tegen te vechten. Tien dorpen, ieder dorp 3 scholen en drie kerken.
• We realiseerden die 10 dorpjes omdat we dachten dat de boerenarbeiders en hun gezin op een fiets naar school en bakker moesten kunnen.
• De oorlog kwam er tussendoor. Er moest opeens met de Duitse bezetter overlegd worden.
• Ir. Pouderoyen, de ontwerper van het centrum van Emmeloord had bij het tekenen van De Deel het San Marcoplein in Venetië voor ogen. Da’s niet helemaal gelukt. Het geld was op. Extra grachten werden geschrapt. Bruggetjes te duur.
• Ieder dorp een loswal, een bietenbrug en een weegbrug voor het transport van suikerbieten. Gaan al jaren per vrachtauto. Jammer van al die vaarten en beweegbare bruggen.

De plannen werden bijgesteld. En weer bijgesteld. En opnieuw.
Er zijn straten die vier keer een andere straatnaam kregen.
Door de inundatie van Walcheren door de Duitse bezetter en door de Zeelandramp van 1953 kreeg de Noordoostpolder iets meer Zeeuwse boeren en ging de bedachte geselecteerde bevolking als afspiegeling van Nederland toch iets anders.

Kortom, voor de culturele antropoloog en de sociale demograaf een zeer interessante tijd en ontwikkeling.

De onkruidbuurt.

In de zomer van 1943, dus tijdens de tweede wereldoorlog, is begonnen met de bouw van woningen in de eerste straten van Emmeloord, de Rietstraat en omgeving.

In de zomer van 1943, dus tijdens de tweede wereldoorlog, is begonnen met de bouw van woningen in de eerste straten van Emmeloord.

De straatnamen waren in 1944 nog niet gegeven. Men volstond met:

• Middenstraat (Rietstraat)
• Zuidstraat  (Zeeasterstraat)
• Weststraat  (Zeebiesstraat)
• Ooststraat (Espelerlaan)

In 1944 was de benaming “Dorp A” voor Emmeloord eigenlijk nog te veel eer, als men de bestaande arbeiderskampen buiten beschouwing laat. Er waren slechts vier straten. De bouw van woningen aan deze straten begon reeds in de zomer van 1943, midden in de oorlog.

Toen de woningen gereed waren, werden ze beschikbaar gesteld aan het leidinggevend personeel dat verantwoordelijk was voor de ontginning en exploitatie. Deze huizen waren strikt gereserveerd voor medewerkers van de Wieringermeerdirectie. Anderen, zoals de dokter, predikant en petroleumhandelaar, moesten zelf hun onderdak regelen. Om deze reden lagen er lange rijen woonarken in de Espelervaart en de Urkervaart, en was er een terrein voor salonwagens. In deze arken en salonwagens verbleven ook veel medewerkers van aannemers in de weg- en waterbouw, die traditioneel een mobiele bevolking vormden. Tot slot was er aan de overkant van de Espelervaart een terrein voor particuliere houten huizen op het zogenaamde “noodwoningterrein”, waar ook kamp Espelerbocht gevestigd was.

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Donald Duck in Flevoland

Toen het weekblad Donald Duck in 2012 zestig jaar bestond, bezochten Donald en de andere striphelden maandelijks een andere provincie.
Flevoland kwam ook aan de beurt en liep als rode draad door het blad.

Zo verrast Urker Evert Koffeman in de brievenrubriek zijn oom met een foto van hen samen in klederdracht.
De Almeerse burgemeester Annemarie Jorritsma is duidelijk herkenbaar in de strip waarin de burgemeester nadenken over een toeristische attractie voor hun provincie.

De Poldertoren, Schokland, Oostvaardersplassen en de Bataviawerf komen voorbij in Goofy’s les over Flevoland.

Veelbesproken verbouwing Poldertoren bijna klaar | Omroep Flevoland

5 mrt 2026 De Poldertoren in Emmeloord is bijna klaar na een maandenlange renovatie. Het Rijksmonument uit 1959 werd vanaf vorig voorjaar opgeknapt en moet eind april klaar zijn. De steigers om het gebouw worden inmiddels afgebroken, de uurwerken en klokken doen het weer. En dat is voor torenfan Evert de Graaff een speciaal moment.

---

24 mei 2025

De Poldertoren in Emmeloord ondergaat een grootscheepse renovatie die een einde moet maken aan de jarenlange vochtproblemen en die het Rijksmonument weer toegankelijk moet maken voor het publiek. Kosten: 3,3 miljoen euro.

---

---

Dorpenplannen

Het oorspronkelijke plan van de Dienst der Zuiderzeewerken uit 1938, het zogeheten vijf dorpen-plan, ging ervan uit dat de burgers zich vooral in Emmeloord zouden vestigen. Rondom Emmeloord zouden vijf dorpen komen voor landarbeiders.

De Directie van de Wieringermeer, afdeling Noordoostpolderwerken, die verantwoordelijk was voor de inrichting van de polder, was het daar niet mee eens. Volgens hen moesten de belangrijkste knechten op het boerenbedrijf wonen. Anders zouden de dorpen volgens hen kunnen uitgroeien tot ‘broeinesten van sociale onrust’.

Daarom werden bij landbouwbedrijven groter dan twintig hectare dienstwoningen gebouwd voor de belangrijkste arbeiders. Deze woningen stonden vaak in blokjes van twee tot vier huizen buiten de dorpen. Daarnaast werden uiteindelijk niet vijf, maar tien dorpen rond Emmeloord aangelegd. Dat was gunstig voor de landarbeiders die in het buitengebied woonden.

In de praktijk kozen veel landarbeiders er echter voor om in een dorp te wonen. Zij wilden minder afhankelijk zijn van hun werkgever en niet in een feodale verhouding blijven. De dienstwoningen werden namelijk door de Directie verhuurd aan de boeren en niet rechtstreeks aan de landarbeiders. Wie zijn baan verloor, raakte daardoor vaak ook zijn woning kwijt.

Pas in 1957 besloot de Directie de dienstwoningen rechtstreeks aan de hoofdbewoners te verhuren.

---

---

---

---

---

---

---

Automatische tekstherkenning

Van semi-officiële zijde is een rapport verschenen, bevattende een „Eerste suggestie voor naamgeving aan de voornaamste elementen in den  noordoostelijken polder”. We mochten van dit rapport inzage verlangen en deelen er hier een en ander uit mede. Onder dit voorbehoud echter, dat omtrent een en ander- nog niets definitiefs vaststaat. Hoogere instanties zullen er nog over hebben te beslissen in hoeverre men met de voorgestelde benamingen accoord gaat. Het komt ons echter voor, dat er alle reden is aan te nemen, dat men — op enkele uitzonderingen na wellicht — wel met deze suggestie accoord kan gaan. Immers: door deze naamgeving worden historische bijzonderheden vastgelegd die, welke veranderingen er verder nog in den noordoostelij ken hoek van de voormalige Zuiderzee mogen optreden, voor de geslachten die na ons komen, bewaard blijven.
Enkele aanhalingen uit voornoemd rapport mogen hier volgen. Dat voorgesteld is den geheelen polder „Urkerland te noemen, weet men uit een vroegere
mededeeling in dit blad reeds.
Aan de gemalen zou men de namen willen verbinden van de belangrijkste strijders voor da plannen, met name BUMA de oprichter van de Zuiderzeever-
eeniging in 1886, mr. G. Vissering, die_ de plannen vooral economisch en financieel verdedigde en mr. H. Smeenge, die zich krachtig aan de meer  populaire propaganda wijdde. Deze drie namen aanhoudend, is aangewezen het gemaal bij Lemmer den naam Buma, dat bij Urk den naam Vissering en dat bij de Voorst den naam Smeenge te geven.
Het is gewenscht, de bevolkingskernen zoo mogelijk namen te geven van vroeger bestaan hebbende plaatsen binnen den polder.
Emmloord en Ens alsmede Schokland zijn punten welke in den polder blijven Reeds’vóór het jaar 1000 wordt Nakala, later genaamd Nagele, genoemd. Meer noordwestelijk wordt of Rutne. Niet ver van Emmeloord lag een klein dorp met name Maenhuysen.
Volgens verschillende gegevens bevonden zich op het eertijds grootere eiland Urk, behalve Urch nog twee of meer dorpen, namelijk Espel of Espelbergh en Algodeldorp of Algotedorp, welke naam samenhangt met Almere den middeleeuwschen naam van de zuidelijke kom der Zuidernrgg Vermoedelijk heeft-westelijk van Kuinre de plaats Vene of Veenhusen gelegen.
Het schijnt aangewezen, aan de polderkernen A, B, D, E en F resp. de oude namen Nagele, Maanhuizen, Algodeldorp, Espel en Rutne toe te kennen.
Voor kern G zou de naam Veenhuizen ln aanmerking kom, doch deze naam bestaat reeds. Daarom wordt de voorkeur gegeven aan Kuinderveen, mede ook omdat deze kern ligt op den rand van een veenachtig gebied. Het dorp C ligt op het bekende Kamperzand, zoodat voor deze kern de naam Kamperzand ln aanmerking komt. De hoofdkanalen stelt men zich voor als volgt te noemen:
Van het hoofddorp Nagele uit naar Lemmer: Lemstervaart; naar Urk: Urkervaart; naar de Voorst: Zwolsche vaart.
De sluizen wil men aldus doopen: die hij Lemmer: Friesche sluis; bij Urk: Urkersluis; bij de Voorst: Voorstersluis; de sluis in den polder: Maanhuizersluis; de sluis in het Ganzendiep, buiten den polder: Ganzensluis; de sluis bij Kadoelen: Kadoelersluis. De primaire wegen waren aldus te noe-
men: van Nagele naar den Ramspol: Kamperweg; van Nagele naar Urk: Urkerweg;

---

---

---

---

Automatische tekstherkenning

Van semi-officiële zijde is een rapport verschenen, bevattende een „Eerste suggestie voor naamgeving aan de voornaamste elementen in den  noordoostelijken polder”. We mochten van dit rapport inzage verlangen en deelen er hier een en ander uit mede. Onder dit voorbehoud echter, dat omtrent een en ander- nog niets definitiefs vaststaat. Hoogere instanties zullen er nog over hebben te beslissen in hoeverre men met de voorgestelde benamingen accoord gaat. Het komt ons echter voor, dat er alle reden is aan te nemen, dat men — op enkele uitzonderingen na wellicht — wel met deze suggestie accoord kan gaan. Immers: door deze naamgeving worden historische bijzonderheden vastgelegd die, welke veranderingen er verder nog in den noordoostelij ken hoek van de voormalige Zuiderzee mogen optreden, voor de geslachten die na ons komen, bewaard blijven.
Enkele aanhalingen uit voornoemd rapport mogen hier volgen. Dat voorgesteld is den geheelen polder „Urkerland te noemen, weet men uit een vroegere
mededeeling in dit blad reeds.
Aan de gemalen zou men de namen willen verbinden van de belangrijkste strijders voor da plannen, met name BUMA de oprichter van de Zuiderzeever-
eeniging in 1886, mr. G. Vissering, die_ de plannen vooral economisch en financieel verdedigde en mr. H. Smeenge, die zich krachtig aan de meer  populaire propaganda wijdde. Deze drie namen aanhoudend, is aangewezen het gemaal bij Lemmer den naam Buma, dat bij Urk den naam Vissering en dat bij de Voorst den naam Smeenge te geven.
Het is gewenscht, de bevolkingskernen zoo mogelijk namen te geven van vroeger bestaan hebbende plaatsen binnen den polder.
Emmloord en Ens alsmede Schokland zijn punten welke in den polder blijven Reeds’vóór het jaar 1000 wordt Nakala, later genaamd Nagele, genoemd. Meer noordwestelijk wordt of Rutne. Niet ver van Emmeloord lag een klein dorp met name Maenhuysen.
Volgens verschillende gegevens bevonden zich op het eertijds grootere eiland Urk, behalve Urch nog twee of meer dorpen, namelijk Espel of Espelbergh en Algodeldorp of Algotedorp, welke naam samenhangt met Almere den middeleeuwschen naam van de zuidelijke kom der Zuidernrgg Vermoedelijk heeft-westelijk van Kuinre de plaats Vene of Veenhusen gelegen.
Het schijnt aangewezen, aan de polderkernen A, B, D, E en F resp. de oude namen Nagele, Maanhuizen, Algodeldorp, Espel en Rutne toe te kennen.
Voor kern G zou de naam Veenhuizen ln aanmerking kom, doch deze naam bestaat reeds. Daarom wordt de voorkeur gegeven aan Kuinderveen, mede ook omdat deze kern ligt op den rand van een veenachtig gebied. Het dorp C ligt op het bekende Kamperzand, zoodat voor deze kern de naam Kamperzand ln aanmerking komt. De hoofdkanalen stelt men zich voor als volgt te noemen:
Van het hoofddorp Nagele uit naar Lemmer: Lemstervaart; naar Urk: Urkervaart; naar de Voorst: Zwolsche vaart.
De sluizen wil men aldus doopen: die hij Lemmer: Friesche sluis; bij Urk: Urkersluis; bij de Voorst: Voorstersluis; de sluis in den polder: Maanhuizersluis; de sluis in het Ganzendiep, buiten den polder: Ganzensluis; de sluis bij Kadoelen: Kadoelersluis. De primaire wegen waren aldus te noemen: van Nagele naar den Ramspol: Kamperweg; van Nagele naar Urk: Urkerweg.

---

Renovaties

---

---

---

---

---

Lelijkstad

Toen de Noordoostpolder op de tekentafel lag,
net voor de Tweede Wereldoorlog,
waren in Nederland twee architectuurstromingen actueel.
We stonden eigenlijk op een kantelpunt:

• Het traditionalisme
  Plattelandsarchitectuur. Huizen van baksteen met rode dakpannen. Niet zo spannend.
  Maar een groot voorvechter was Granpré Molière, hoogleraar in Delft.
  Een stroming binnen dit traditionalisme  was de Delftse School.
  De Noordoostpolder, Nagele uitgezonderd, is consequent gebouwd volgens deze behoudende stijl.
• Het nieuwe bouwen
  is een verzamelnaam voor verschillende moderne bouwstijlen en radicale vernieuwingen. Veel glas, staal en beton. Lelystad.

Emmeloord was daar nog niet aan toe. De keuze viel dus op het traditionele bouwen.

Jammer ? In zekere zin misschien wel.

In Lelystad hebben ze wel de stap gezet naar het moderne bouwen.
Vol verwachting stroomden in 1967 duizenden polderpioniers naar de nieuwe stad,
Wat het toonbeeld van de moderne stedenbouw moest worden werd een broedplaats voor architecten en creatieve geesten.
Ze experimenteerden erop los.
En dat heeft niet zo goed uitgepakt.
Daar is de Noordoostpolder voor behoed !

Daarnaast was de toelatingseis zoals die voor de Noordoostpolder gold, losgelaten, waardoor veel gajes uit het Westen naar Lelystad verhuisde.

Lelijkstad

Nog meer Lelijkstad……

Replica Poldertoren in Japan

De gemeente Noordoostpolder heeft van 1996 – 2000   een relatie onderhouden met de gemeente Mizumaki in Japan.
Als waardering voor die relatie heeft de gemeente Mizumaki een replica van de poldertoren gebouwd.
In Mizumaki doet deze toren dienst als liftschacht die toegang geeft tot de openbare bibliotheek.
Sinds 2001 heeft de particuliere stichting Vrienden van Japan de scholierenuitwisseling op zich genomen.
Om het jaar bezoekt een groep van 10 leerlingen en twee begeleiders Noordoostpolder of Mizumaki.

---

---

De toren staat midden in Mizumaki maar steekt niet zoals de Poldertoren in Emmeloord boven de stad uit. Mizumaki is gebouwd op een helling. Met zijn 22 meter hoogte komt hij amper boven het dak van de bibliotheek uit. Meneer de Poldertoren moest ook even zoeken om hem te vinden.

---

---

---

Naamplaten

Deze informatie komt van de website www.wereldoorlog2.com

FUKUOKA NO 6 BRANCH CAMP. TAKAMATSU COAL MINE MIZUMAKI
1	Arnes Theodoor	bacillaire dysenterie
2	Aijkens, Jacobus	acute ontsteking v.d. dikke darm
3	Bakker , Flip	longontsteking
4	Barend ,George Frans Johan	acute ontsteking v.d. dikke darm
5	Beer, Johan Alphons	gebroken nek verdrukking v.h.lichaam
6	Belle, Edward Christiaan	bacillaire dysenterie
7	Benschop, Petrus Martinus	bacillaire dysenterie
8	Bierman, Christiaan	bacillaire dysenterie
9	Bomhoff, Jan	bacillaire dysenterie
10	Borman, Hendrikus, Petrus, Maria	acute ontsteking v.d. dikke darm
11	Bossink, Theodorus Johannes	longontsteking rechts
12	Bouma, Jan Leendert	acute ontsteking v.d. dikke darm
13	Bouma, Lambertus, Wiebe	?
14	Brakel van Everardus, Johannes, Franciscus	acute ontsteking a.d. dikke darm
15	D’Hont, Willem	acute longontsteking
16	Doorn van Jan	acute ontsteking v.d.dikke darm
17	Engelenberg, Cornelis Andries	kroep/longontsteking rechts
18	Frankhuisen, Gerrit Johannes	acute longontsteking
19	Gabler, Otto Karel, Frits	bacillaire dysenterie

---

20	Gent van Emile, Martinus	bacillaire dysenterie
21	Geuze, Jan	?
22	Goossens, Emile, Johan, August	bacillaire dysenterie
23	Haag, Bernard, Frederik	bacillaire dysenterie
24	Hecking Colenbrander van Maarten Abraham	acute longontsteking
25	Heek van Lodewijk, Gerrit,Anthonie	bacillaire dysenterie
26	K*l****, E.G.A.	schedelbasis fractuur
27	Knoppien, Harm, Barend, Eppo	acute longontsteking
28	Kook, Wilhelmus, Josephus	longtuberculose
29	Kohler, Edward, Jozef	door geweld veroorzaakt etterige ontsteking v.d. rechter heup
30	Kolster, Johannes, Emile	acute ontsteking v.d. dikke darm
31	Korevaart, Maarten	malaria
32	Koster, Frederik	acute longontsteking
33	Lammerding, Theodorus, Frederik	hart stilstand
34	Lannoy de Willem Frederik	bacillaire dysenterie
35	Ligten van Albert Marie	acute longontsteking
36	Loor de Jan Hendrik	kroep/longontsteking
37	Luitjes, Aart	acute darmontsteking
38	Maronier, Frans, Maurits	bacillaire dysenterie
39	Merling Meijer, Herman	bacillaire dysenterie
40	Mulder, Johan , Pieter	bacillaire dysenterie
41	Ost, Edwin, Wilhelm, Benjamin	bacillaire dysenterie
42	Otterspoor, Johannes, Theodorus	bacillaire dysenterie
43	Palmar, Antonie, Christiaan	?
44	Poulisse, Jan	kroep/longontsteking
45	Rond, Christiaan	kroep/longontsteking
46	Rood de Evert,Frederik	gebroken ruggegraat
47	Rooymans, Gerardus	acute ontsteking v.d.dikke darm
48	Salomon, Albert,Hendrik Arie	bacillaire dysenterie
49	Sarton, Joseph, Antonius, Hendrikus,Hubertus	bacillaire dysenterie
50	Scheffelaar, Anton,Cornelis, Johannes	bacillaire dysenterie
51	Scherpenisse, Adriaan, Leendert	acute longontsteking
52	Sitteren van Ferdinand, Josephus,Daniël	bacillaire dysenterie
53	Sprenkels, Aloysius,Arnoldus,Johannes	kroep/longontsteking
54	Stok, Willem,Hendrik	bacillaire dysenterie
55	Streiff, Gustaaf, Karel	acute longontsteking
56	Swensen, Frits	bacillaire dysenterie
57	Tijn van Jacques	hersenbloeding
58	Vredevoogd, Albert,Johan	bacillaire dysenterie
59	Winter de Pieter, Johannes	bacillaire dysenterie
60	Wit de Evert	bloedverlies door borstverwonding