De Deel
in een notendop
Er zijn door het architectenbureau van Granpré Molière, Verhagen en Kok begin jaren ’40 meerdere schetsen gemaakt voor Emmeloord en het centrumplein . De schets weerspiegelde de rechte verkaveling van de Noordoostpolder.
Vanaf 1942 werkte ir. J.C. Pouderoyen het plan verder uit. Hij vond het oorspronkelijke ontwerp te weinig sfeervol en voegde meer intimiteit toe met stadsgrachten en een plein dat geïnspireerd was op het San Marcoplein in Venetië. Ook bracht hij meer variatie aan in het stratenpatroon met lichte knikken en uitwaaieringen.
Die grachten (stippellijntjes) werden later wegens geldgebrek geschrapt. (Espelerlaan)
En in al die schetsen zou het nieuwe gemeentehuis en het politiebureau op De Deel komen.
De gemeenteraad (1964) echter wilde onderzoeken of De Deel Zuid-Oost, De Deel West of misschien toch het Harmen Visserplein niet wenselijker was. Uiteindelijk ging de raad niet akkoord. En de raad is de baas!
En dus kwam het nieuwe gemeentehuis op het Harmen Visserplein, daar waar het tijdelijk houten gemeentehuis toch al stond.
Burgemeester F.M van Panthaléon baron van Eck had flink de smoor in.
Je kan stellen dat deze beslissing de oorzaak was dat De Deel jarenlang een naargeestig, onontwikkeld, bakstenen parkeerterrein is gebleven.
Burgemeester Bromsnor
Burgemeester F. M. van Panthaléon baron van Eck meende in zijn nieuwjaarsrede dat 1967 het jaar van de gemiste kansen genoemd kan worden. Dit in verband met het raadsbesluit om het nieuwe raadhuis niet op de Deel maar op het Harmen Visserplein te bouwen. „Men kan alleen in verbazing zijn schouders ophalen en zich afvragen naar welke televisie-uitzending diegenen die het plan torpedeerden hebben gekeken: naar die van Ja zuster, nee zuster of naar die van Pipo de clown”
Dat is een belediging, dan bent u Bromsnor”, interrumpeerde het raadslid D. Prins (PvdA)
De Deel in oude tijden
Uniek watersysteem voor bomen
Bomen (46 stuks) planten op De Deel viel niet mee. In straatzand groeien bomen niet goed. En onder een plein is niet genoeg water voor bomen”.
Daarom is op anderhalve meter diepte een compleet watersysteem aangelegd. Uniek in Nederland. Het lijkt nog het meest op een laag kunststof kratten die is bedekt met speciaal doek en bomenzand. Daarop ligt nog een laag kratten, weer doek, puin en grond en tenslotte de straatstenen.
Voorloper ’t Voorhuys
Op het Harmen Visserplein stond vroeger het dorpshuis. (plek huidige bibliotheek) Met meer dan 40 verenigingen kwam behoefte aan een groter gebouw waar ook de landbouwbeurs in kon worden gehouden. Men wist in België een loods van een gevangenkamp te kopen. In de krant stond: ‘eertijds opbergplaats voor incivieken’ (collaborateurs dus). Café Restaurant ‘De Beurs‘ werd in 1949 geopend. Exploitant was de kampbeheerder van Kamp Emmeloord, dhr. Bekebrede, (later slijter in de Lange Nering). In de krant van 1955 stond te lezen ‘ De oude „beurs” herkenbaar aan de ‘bruin geschilderde staande planken’ gaat van Emmeloord naar Lelystad’..
Rond dit plein staan de volgende gebouwen
- ’t Voorhuys (hotel – restaurant) (nr.20)
Voorheen De Beurs - Het AanDeel (nr. 21)
- Het Rondeel (nr. 22 en 23 (foutje))
- De Residence De Deel (nr. 23)
- Het busstation (nr.24)
- Centrale Suiker Maatschappij
- Polderfontein
- Leeuwenbrug
- Beursstraat
invulling volgt